Menu
Lista kategorii
Erste artikel
Samojed (rasa psa)[edytuj]
|
||
![]() |
||
Inne nazwy | Samoyed, Samojedskaja | |
Kraj patronacki | Rosja (Ural) | |
Kraj pochodzenia | Rosja[1] | |
Wymiary | ||
Wysokość | 57 ± 3 cm cm (psy)[2] 53 ± 3 cm cm (suki)[2] |
|
Masa | 25-30 kg | |
Klasyfikacja | ||
FCI | Grupa V, Sekcja 1 wzorzec nr 212 |
|
Wzorce rasy | ||
FCI • |
Samojed (ros. Самоед) – rasa psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji północnych psów zaprzęgowych. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów pracujących[3]. Typ lisowaty[4]. Nie podlega próbom pracy[1].
Spis treści
[ukryj]
Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]
Psy tej rasy od wielu setek lat towarzyszyły plemieniu Samojedów, żyjących w Rosji i na Syberii, gdzie były psami nie tylko zaprzęgowymi, ale także myśliwskimi. Miały wstęp do ludzkich namiotów, gdyż często ogrzewały swych właścicieli. W końcu XIX wieku zostały przywiezione do Europy, gdzie zyskiwały popularność ze względu na śnieżnobiałą sierść.
Wygląd[edytuj | edytuj kod]
Samojedy są średniej wielkości szpicami. Głowa jest klinowata, a kufa silna. Preferowany jest czarny nos i brązowe bądź ciemne oczy. Ciemne, pigmentowane wargi są w koniuszkach lekko wygięte w górę, sprawiając wrażenie uśmiechu[5]. Uszy są raczej małe, szeroko rozstawione i mają trójkątny kształt. Ogon wysoko osadzony.
Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]
Sierść samojeda złożona jest z dwóch warstw: miękkiego podszerstka, który ma za zadanie chronić przed wyziębieniem, oraz długiej okrywy włosowej, która powinna być czysto biała lub kremowa, lub biała z biskwitem, przy czym podstawową barwą musi być biel. W żadnym wypadku włos nie może być beżowy. Z tyłu uda tworzą się portki, a na ogonie kita. Na wystawach psy dyskwalifikuje jakakolwiek inna barwa od wyżej wymienionych.
Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]
Samojedy to żywiołowe i energiczne psy. Potrzebują dziennego ruchu i długich spacerów. Te szpice są inteligentne i bardzo przywiązują się do właścicieli. Dość szybko zaprzyjaźniają się też i z "obcymi"[6]. Ich zaletą jest to, że potrafią szybko nawiązać kontakt z człowiekiem i innym zwierzęciem. Potrafią szybko i sprawnie się uczyć.
Użytkowość[edytuj | edytuj kod]
Dobrze sprawdzają się jako psy domowe i są łagodne w kontaktach z dziećmi. Nie sprawdzają się jako psy stróżujące.
Zweite artikel
Basenji[edytuj]
|
||
![]() Basenji |
||
Inne nazwy | Congo Dog | |
Kraj patronacki | Afryka Środkowa / Wielka Brytania | |
Kraj pochodzenia | Afryka Środkowa[1] | |
Wymiary | ||
Wysokość | 40 - 43 cm | |
Masa | 10 - 11 kg | |
Klasyfikacja | ||
FCI | Grupa V, Sekcja 6, nr wzorca 43 |
|
AKC | Hound | |
ANKC | Grupa 4 - (Hounds) | |
CKC | Grupa 2 - (Hounds) | |
KC(UK) | Hound | |
NZKC | Hounds | |
UKC | Grupa 3 - Sighthounds and Pariahs | |
Wzorce rasy | ||
FCI • AKC • ANKC • CKC •KC(UK) • NZKC • UKC |
Basenji – jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji ras pierwotnych. Nie podlega próbom pracy[1].
Spis treści
[ukryj]
Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]
Należy do pierwotnych ras psów trzymanych w domu przez ludzi zamieszkujących strefę równikową. Przez Europejczykówodkryty w Kotlinie Konga, nazywany jest także psem kongijskim lub terierem kongijskim (terierem jednak w rzeczywistości nie jest). Jego przodkowie żyli prawdopodobnie w starożytnym Egipcie[2]. W Wielkiej Brytanii zostały wyhodowane i rozmnożone po raz pierwszy w roku 1937, w USA cztery lata później. Do Polski psy tej rasy przybyły niedawno.
Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]
- rude
- czarne
- czarne podpalane (trikolor)
- pręgowane
- trindle (umaszczenie dopuszczone w Europie w USA jeszcze nie. Tricolor, gdzie rude podpalania mają pręgi)
- kończyny białe, strzałka i kryza, oraz obowiązkowa biała końcówka ogona
- kolor biały nie może przekraczać 1/3 powierzchni umaszczenia
Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]
Mądry, pojętny, wesoły i wierny pies, zazwyczaj niekłopotliwy. Jest bardzo energiczny, lubi przebywać w cieplejszych warunkach. Nieufny wobec obcych. Dobrze przystosowuje się do życia w mieście.
Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]
Psy tej rasy prawie w ogóle nie szczekają, wydają za to ciche odgłosy przypominające jodłowanie[3]. Są przez to nazywane "kocimi psami".